Als het aan Joop Goossen had gelegen waren bovenstaande regels op Groeten uit Gendt ruimschoots voldoende geweest om hem te memoreren. Hij stond niet graag op de voorgrond. Joop zocht het niet in woorden. Dat liet hij graag aan anderen over. Zijn kracht was een amicale houding, trouw en vriendschap. Zijn innerlijke plezier verraadde hij met fonkelende pretoogjes.

Joop Goossen was in de beginjaren van toneelvereniging ONA actief lid. Voor een man die absoluut niet in de schijnwerpers wilde staan was Joop op het podium een ander mens. Een natuurtalent die het publiek aan het bulderen kreeg. Zijn tegenspelers hadden soms moeite om Joop te volgen. Hoewel zijn geheugen ongekend was, week Joop soms af van zijn tekst. Zijn improvisaties zorgden voor nachtmerries bij de souffleur om het script weer op het podium te brengen.

Vissen was zijn passie. Op zee, maar zeker in de Gendtse polder heeft Joop ontelbare keren zijn hengel uitgegooid. Turend over het water genoot hij van de polder. Joop Goossen ten voeten uit. Onopvallend opgaan in de Gendtse natuur, weg van de drukte, rust en weinig praten. Het gat van Buurman was zijn geliefde stek. Dagblad de Gelderlander schonk er tijdens zijn ziekte aandacht aan. De journalist zal het moeilijk hebben gehad, want hij moet voor zijn verhaal de woorden er uit getrokken hebben.   

De Bataven nam bij Joop Goossen een speciale plek in. Niet alleen voor het voetbal, maar zeker ook voor de gezelligheid, langs de lijn én in de kantine. Hij genoot van mensen om zich heen. Hij genoot als de gesprekken loskwamen over Gendtenaren. Hij genoot van Gendt. Daarom geloofde hij als secretaris steevast in een eerste elftal met louter Gendtse jongens. Gendts dorpsvoetbal. Het bestuur ambieerde hoofdklasse, waarbij geld en voetballers van buitenaf een steeds grotere rol gingen spelen.

 Piet Weg was destijds voorzitter. Wegh stemde in met de functie van voorzitter als zijn jeugdvriend Joop Goossen secretaris wilde worden. ,,Joop mengde zich tijdens een bestuursvergadering nooit in discussies. Wij wisten wel hoe hij er over dacht. Hoewel hij tegen een besluit was, sloot Joop zich altijd zonder protest achter de meerderheid aan. Later bemoeide hij zich niet eens bij het aantrekken van nieuwe spelers. Joop wilde niet weten of er wel of geen geld aan te pas kwam.’’

Oud-bestuurslid Nol Teunissen, ook een jeugdvriend van Joop: ,,Vanaf dat hij met voetballen begon heb ik met Joop opgetrokken. Een geweldige man die veel voor De Bataven heeft gedaan. Aan de bestuurstafel zei Joop niet veel. En als hij wat zei dan was het in een paar woorden duidelijk wat hij bedoelde. Eigenlijk hield hij niet van felle discussies.’’ 

Joop Goossen kon zich niet meer verenigen met het beleid van het bestuur. Het begon hem te knagen dat er steeds minder Gendtse voetballers in de selectie van het eerste elftal zaten. Joop Goossen stopte als secretaris en keerde het vlaggenschip van De Bataven de rug toe en werd trouwe supporter van het 2^e elftal. Uit en thuis volgde hij wekelijks de Gendtse jongens. Trouw, dat zat heel diep in zijn karakter. Zijn gezin, familie, vrienden, Gendt en De Bataven hebben er profijt van gehad.  

 Joop Goossen is vrijdag 27 mei overleden. Hij was 67 jaar.